آخرین بار که نگاهت کردمبهارنارنج ها به گریه افتادندابرها باریدنددریا ها طوفانی شدندقطار ها ایستادندکوچه ها بن بستبرگ های درختان زرددرد ها به استخوان رسیده شعر شدندو عقربه ها روی ساعت دو ایستادندساعت

در خطوط گیج فنجان قهوه گم می شومتنهایی ام را می نوشمآه سال هاستاز چشم فالگیر,ها می خوانمکه درخطوط دست هایمپیامبری غمگین نوشته استکه تو دیگر برنمی گردیو اسکناس ها رابه مهربانی مصلحتیشان می دهم وچشم کوچ

ناخدای گمشده ی جزیره, ی متروک
به ساعت شنی خیره می شود
گندم هایی که سراب مزرعه هستند را می چیند
برای مردمی که نیستند
دست تکان می دهد
وشب ها خواب می بیند
تمام ماهی ها خودکشی کرده اند
و قایق ها
هرچه پارو می زنند نمی رسند...

# دنیا غلامی

عقابِ زخمیِ کوهستانِ متروک

خیره به پایکوبی کرکس ها

تصویری غمگین از تنهایی ست

و پوپک

اگرچه صدایش آواز دیروز است

هنوز عاشق ترین پرنده ی دنیاست

تو نیستی

دارد باران می بارد

و در دلم

کوچ دسته جمعی گنجشکهاست...

# دنیا غلامی